Halló.. ég er komin með svo mikinn
skólaleiða að ég gæti gubbað. Ég er að fara í þýsku munnlegt
próf á morgun sem gildir 35% ! Hvað er að fólki? Það er
hræðilget.
En allavega.. ég fór á Pál Óskar á
Laugardaginn.. Ekkert smá gaman. Ég hitti endalaust mikið af
fólki...Jamm.. Heyrru...ég er að spá í að gera dálltið
öðruvísi og setja eitt ljóð hingað sem að ég las upp í
enskutíma um daginn. Ég túlka ljóðið þannig að í lífinu þarf
maður alltaf að taka ákvarðanir, og það er ekkert alltaf
auðvelt að taka þær, maður þarf alltaf að velja og hafna. En
síðan kannski hugsar maður til baka: Hvar væri ég ef ég hefði
valið VMA heldur en MA? Ef ég hefði gefið þessum
stráki/þessari stelpu tækifæri? Ef ég hefði ekki hætt með
honum/henni? Ef ég hefði farið í skóla fyrir sunnan en
ekki hér? Væri ég önnur manneskja? Allavega túlka ég ljóðið
svona. En þið megið alveg kommenta á það ef að þið viljið...
Vá.. ég hef aldrei gert svona
Ljóðið heitir The road not
taken og er eftir Robert
Frost.
The Road Not Taken
TWO roads diverged in a yellow
wood,
And sorry I could not travel
both
And be one traveler, long I
stood
And looked down one as far as I
could
To where it bent in the
undergrowth;
Then took the other, as just as
fair,
And having perhaps the better
claim,
Because it was grassy and wanted
wear;
Though as for that the passing
there
Had worn them really about the
same,
And both that morning equally
lay
In leaves no step had trodden
black.
Oh, I kept the first for another
day!
Yet knowing how way leads on to
way,
I doubted if I should ever come
back.
I shall be telling this with a
sigh
Somewhere ages and ages
hence:
Two roads diverged in a wood, and
I—
I took the one less traveled
by,
And that has made all the
difference